Istorijat
Apatin, gradić okružen poljima plodnim od Dunava i stoletnim listopadnim šumama, predstavlja već dva i po veka kolevku stvaranja piva. Uzimajući samo najbolje iz vode, zemlje i okoline, Apatinci već dugo stvaraju recepture savršenog piva.
Apatin se prvi put pominje u pisanim dokumentima još 1011. godine. 1541. godine osvajaju ga Turci u čijem posedu ostaje narednih 140 godina, kada dolazi pod vlast Austrougarske monarhije.
Upravo je ta promena odredila dalji razvoj Apatina. Pored velikog broja novih stanovnika iz Srbije, koji su se doselili tokom seobe pod Arsenijem Čarnojevićem 1690. godine, Carica Marija Terezija je Dunavom doselila 1748. godine stanovnike sa prostora današnje Austrije i Nemačke. Za njihov dolazak se i vezuje početak organizovane proizvodnje piva na ovim prostorima. U tom periodu osnovane su osim pivare, pecara i tekstilna radionica što je 1760. godine dovelo do proglašenja Apatina za grad sa posebnim statusom.
Dostupni zapisi o radu carske pivare u Apatinu datiraju još od 1756. godine. Postoje zapisi o proizvodnji 12.000 hl piva u XVIII veku. Carska komora, kao vlasnik, izdaje pod zakup pivaru već početkom XIX veka, posle čega je, 1870. godine usledila rekonstrukcija pojedinih proizvodnih pogona. Pivara se prvi put privatizuje krajem XIX veka, kada počinje nova faza u razvoju koju karakterišu velika investiciona ulaganja (1892. i 1893. godine), sa primarnim ciljem osavremenjavanja proizvodnog procesa i povećanja maksimalnog kapaciteta proizvodnje. U periodu do Prvog svetskog rata, proizvodnja je iznosila 16.000 hl piva godišnje.
Uprkos velikim naporima vlasnika i zaposlenih posle Prvog svetskog rata, pivara tokom tridesetih godina XX veka dolazi u tešku poziciju, što je konačno dovelo do gašenja proizvodnje 1935. godine. Devet godina kasnije, remontom zatečene opreme otpočinje nova faza, sa svega 38 zaposlenih radnika. Ipak, već 1950. godine proizvedeno je 40.782 hl piva a broj zaposlenih radnika se popeo na 120.
Stalna ulaganja, koja su rezultirala rekonstrukcijom i modernizacijom tada raspoloživih proizvodnih pogona, primenom novih tehnologija u procesu proizvodnje i povećanjem kapaciteta proizvodnje piva, stvorila su u periodu od 1958. do 1966. godine osnovu za dalji razvoj pivare i njenu transformaciju u giganta kakav je danas.
Tokom sedamdesetih uveden je proces automatizovanih visokotiražnih linija, što je rezultiralo proizvodnjom od čak 634.681 hl piva 1977. godine, ali i proširenjem asortimana osvežavajućim bezalkoholnim pićima od narandže, limuna, borovnice, a kasnije i od alpskih trava. Početkom devedesetih godina prošlog veka sankcije su, na kratko, smanjile proizvodnju pivare na 475.000 hl piva. Proces privatizacije, započet 1991. godine i nastavljen 2003. kada je Apatinska pivara postala deo mreže internacionalnog lidera u pivarskoj industriji, InterBrew koji je 2005. spajanjem postao deo globalne pivarske kompanije InBev. 2008. Apatinska pivara deo svetske pivarske grupe Anheuser-Busch InBev.
Od decembra 2009. godine Apatinska pivara je deo regionalne pivarske grupe StarBev, koju je osnovala vodeća globalna investiciona kompanija CVC Capital Partners.
U junu 2012. Apatinska pivara postaje članica Molson Coors Centralna Evropa sa sedištem u Pragu koja posluje na tržištima Srbije, BiH, Bugarske, Hrvatske, Češke, Mađarske, Crne Gore, Rumunije i Slovačke sa preko četiri hiljade zaposlenih.
